Disleksi olarak yaygın bir biçimde kullanılan “Özgül Öğrenme Güçlüğü”nün disleksi dışında pek çok alt alanı vardır. Bunlar; disleksi, diskalkuli, disgrafi ve dispraksidir.
- Disleksi: Disleksisi olan bir birey konuşma seslerini tanısa bile bunların harfler ya da kelimeler ile olan ilişkilerini öğrenmede zorluk çeker. Genellikle okuma bozukluğu şeklinde görülen disleksiye dikkat ve hafıza problemleri de eşlik edebilir. Disleksisi olan bireyler normal zekaya sahiptir. Disleksi olan çocukların çoğu özel bir eğitim programı ile okulda oldukça başarılı olabilir. Duygusal destek disleksi ile başa çıkma sürecinde oldukça önemli bir rol oynamaktadır.
- Diskalkuli: Matematik disleksi olarak tanımlanır. Diğer özgül öğrenme güçlükleri gibi diskalkuli de çocuğun zeka seviyesi ya da kullanılan öğretim yöntemlerinden bağımsızdır. Yaşanan güçlük sayısal sembolleri ve toplama, çıkarma, çarpma ve bölme gibi aritmetik işlemleri yorumlama becerisini kapsar. Diskalkuli bir çocuk sayıları ve işaretleri karıştırır. Zihinden matematik işlemleri yapmakta zorlanır.
- Disgrafi: Başlangıçta genel olarak ilgi eksikliği, yazma ve okumayı kavramadaki zayıflıktan dolayı “tembel” oldukları düşünülür. Kalemi doğru tutmak ve defter satırında harfleri satıra yazma gibi basit şeyleri yapmada zorluk yaşanabilir. Çocuğun kendisinin bile okumakta zorlanacağı dağınık bir el yazısı vardır.
- Dispraksi: Çocuğun motor becerilerinde yaşadığı güçlük olarak tanımlanır. Dispraksi problemi bulunan çocuklar aynı zamanda dil problemleri, beceriksizlik, algı ve düşünme sorunları ile de karşı karşıya olabilir.
Uzm. Psk. A. Hazal ÜNAL